دوم ، به تبيين معناى خوف ، انواع و عناصر خوف و تماس ميان خوف و مشيت و درجات و مراتب آن بحث كرده است و نكاتى را در ثمرات و اوصاف خائفان ، آورده است . در فصل سوم ، موضوع رجا را به لحاظ مفهوم و مصداق بررسى كرده و به نمونه‌اى از آيات و روايات در تبيين و توصيف آن اشاره كرده است . فصل چهارم ، دربارهء جمع خوف و رجا و دلالت و ضرورت جمع ميان آن دو است . در فصل پنجم ، به نتيجه‌گيرى از مجموع آيات و روايات پرداخته است . اهميت برجسته كردن روايات الكافى ، به اين دليل است كه الكافى ، يكى از كتاب‌هاى چهارگانهء حديثى شيعه است كه در بيان نكات اخلاقى ، مادر و محور مسائل اخلاقى است و مىتوان چنين گفت كه روايات ديگرى كه در بيان خوف و رجا در كتاب‌هاى ديگر حديثى آمده‌اند ، همگى در تفسير و توضيح بيشتر اين موضوع‌اند . فصل اوّل : كليات نويسنده ، در فصل آغازين تحقيق خود ، برخى از مطالبى كه ذكر آنها بايسته و ضرورى بوده و به مثابهء مقدّمهء ورود به تحقيق خود بوده ، آورده است كه ما ، در مقدّمهء اين نوشتار ، به برخى از آنها ( مانند : تبيين موضوع و هدف تحقيق و ضرورت آن ) اشاره‌اى كرديم . نكته‌اى كه باقى مانْد ، منابع تحقيق است كه ايشان از قرآن و تفاسير آن ( عمدتاً فارسى ) ، فرهنگ‌نامه‌هاى قرآنى و لغت ، كتب روايى ( مانند الكافى ، بحار الأنوار ، نهج البلاغة ) ، شروح و ترجمه‌هاى فارسى آن و در نهايت ، كتب اخلاقى شيعه ، استفاده نموده است . از آن جا كه خوف و رجا ، دو صفت درونى و عامل حركت انسان در انجام دادن واجبات و احكام الهى و ترك معاصىاند و در مجموع ، موجب تقرّب بنده به معبود